music box

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

Πάσχα Έχουμε...


Ο Αρναούτογλου το είπε καθαρά..Ανοιξιάτικος καιρός τις επόμενες ημέρες στην χώρα μας..
Και αφού το λέει ο Αρναούτογλου έτσι θα είναι!
Άρα ποιός ο λόγος να γιορτάσουμε την γέννηση του Χριστού...Ας πάμε με μιας στην σταύρωση του...και που ξέρεις..μπορεί τον Απρίλη να χιονίζει. Τα κάνουμε τότε τα γεννητούρια!
Πάντως εγώ προμηθεύτηκα ήδη.Κρασιά Ουίσκυ και αύριο θα πάρω και την απαραίτητη ποσότητα σε γουρούνι. Όχι δεν τρώμε εδώ γαλοπούλες και άλλα πουλερικά. Γουρούνια. Τηγανιές. Κεμπάπ (έτσι λέμε τα κοντοσούβλια) και άλλα συναφή.
Από το νέο έτος αναλαμβάνουν οι διαιτολόγοι!

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

20-12-2009 at night

Χριστούγεννα έρχονται..
Μέρες γιορτινές, γεμάτες χαρά!
Εγώ γιατί (για άλλη μια χρονιά) δεν αισθάνομαι τίποτα;
Μάλλον πρέπει να αλλάξω δουλειά...πόλη...χώρα...
Αυτή η χώρα πάει για χρεοκοπεία.
Αυτή η πόλη δεν με γεμίζει πλέον. Μέχρι και να χιονίζει σταμάτησε...
Για την δουλειά; Άστα καλύτερα. Θα γράψω άσχημα πράγματα και δεν το θέλω.
Μέχρι και ο Ηρακλής δεν κερδίζει πια..

Όλα μαύρα σε λλέω.

Διάβασα ότι οι Αρειανοί έριξαν πέτρες στο πούλμαν της ομάδας τους επειδή και καλά νόμιζαν ότι ήταν του Ολυμπιακού....
Επίτηδες το έκαναν.Για να τους υπενθυμίσουν τι θα πάθουν αν τυχόν και χάσουν...και δεν έχασαν....

Αυτά τα λίγα...
καλό βράδυ/καλή βδομάδα


Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009

Blues στο κουτί!

Εντάξει...έχει και ένα κομμάτι που δεν είναι μπλούζζζ. Το είχε ποστάρει πριν καιρό στο κοτσάνι της η trol και φυσικά το έκλεψα (όπως έχω ξανακάνει και παλαιότερα άλλωστε)και το παρουσιάζω σαν δικό μου εύρημα.
Αρχίζω και ψιλοξεπερνώ την σκυλάδικη φάση μου και εισέρχομαι στην αμερικάνικη δημοτική μουσική....
Δεν ξέρω αν σας αρέσουν αυτά τα ακούσματα. Κάποια χθες μου είπε ότι είναι ωραία μουσική για να κοιμηθεί κανείς...Όχι και έτσι...κάτσε και άκου λίγο τον στίχο..Την κιθάρα που γκρινιάζει...
Ας τα αφήσουμε λοιπόν στο κουτί τα νέα τραγούδια και που ξέρεις ίσως να τα εμπλουτίσω σιγά σιγά...

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009

Πάει Και Αυτός!




Άλλος ένας πρόεδρος του Ηρακλή αναμένεται να φύγει από την κεφαλή του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Φυσικά και αυτός κυνηγημένος.
Δεν ξέρω αν το φταίξιμο για την εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα τα δύο αυτά χρόνια είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη.
Αυτό που βλέπω και διαβάζω είναι ότι οι οικογένεια του Ηρακλή κατάφερε και τον άφησε μόνο του να κρατήσει μια ομάδα σε δύσκολους καιρούς.
Άφησε έναν τραγουδιστή να διοικήσει μια ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρία.
Άφησε έναν δηλωμένο φίλαθλο της ομάδας χωρίς εμπειρία να την διοικήσει....

Εντάξει έφταιξε ο Ρέμος.
Αναρωτήθηκε κανείς όμως ποιος έφταιξε που ο Ρέμος δύο χρόνια τώρα δήλωνε ότι είχε φτιάξει ομάδα για μεγάλα πράγματα;
Αναρωτήθηκε κανείς αν ο Ρέμος είχε πραγματική άποψη για την ποιότητα των παικτών που πατούσαν το χορτάρι του Καυτατζογλείου;
Αν δεν μπορούσε ας έφευγε....θα μου πεις.
Ναι αυτό κάνει..Απλώς προσπάθησε λίγο παραπάνω απ'ότι θα έπρεπε. Μάλλον θα έπρεπε να πηδούσε από το καράβι μαζί με τους υπολοίπους όταν ένας ένας "έκοβαν λάσπη" αφήνοντας μόνο τον τραγουδιστή να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά.

Ειλικρινά αναμένουμε με περιέργεια τον νέο σωτήρα.
Να τον χειροκροτήσουμε, να τραγουδήσουμε το όνομά του γιουχάροντας παράλληλα τον προηγούμενο αν τολμήσει και εμφανιστεί στο γήπεδο.Απ' την αρχή ξανά...

Ευελπιστώ σε δυο χρόνια να μην κάνω νέα ανάρτηση χρησιμοποιώντας το ίδιο κείμενο....

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009

Ερημωμένα blogs...

Κάθομαι και κοιτώ τα προτεινόμενα blogs που έχω στην αριστερή στήλη. Τα περισσότερα είναι blogs ιντερνετικών φίλων μου. Φίλων που δεν έχω δει ποτέ και δεν ξέρω αν θα δω ποτέ στην ζωή μου. Με λύπη όμως βλέπω ότι και αυτοί όπως κι εγώ έχουν παρατήσει το άθλημα του..blogging εκτός φυσικά μερικών εξαιρέσεων.
Έχω δει ότι ο μέσος χρόνος ζωής ενός blog είναι τα δύο χρόνια...Το μέγιστο.
Μετά οι αναρτήσεις αραιώνουν , ώσπου κάποια στιγμή εξαφανίζονται...
Και άλλοι έχουν το σθένος να το κλείσουν επισήμως με ανακοινώσεις, ενώ οι υπόλοιποι το αφήνουν και αραχνιάζει ....

Γιατί τα γράφω όλα αυτά?
Κουβέντα να γίνεται.....

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009

30....



..και όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, αμέσως μετά από τον koulpa παίρνω εγώ σειρά στις τούρτες και στα χρόνια πολλά....
Μόνο που φέτος κλείσαμε τα 30..Τα κεράκια θα είναι πολλά...Εκτός και αν βάλω τα μισά.Λες και ποιος θα τα μετρήσει?
Και εις άλλα με υγεία λοιπόν.
Άντε να δούμε πως είναι και η ζωή του τριαντάρη.
Πάντως οι περισσότεροι που ξέρω, με το που πιάσαν τα 30 πήγαν κι έκαναν εξετάσεις αίματος....
Είχαν ένα κρυφό φόβο μην τυχόν και τους βγουν οι αμαρτίες της δεύτερης δεκαετίας. Μιας δεκαετίας γεμάτης καταχρήσεις. Ωραίες καταχρήσεις όμως...
Καταχρήσεις που θα τις λες και θα χαίρεσαι για μια ζωή.
Γιατί αν κάτσεις να το σκεφτείς, στα δεκατόσα σου είσαι μικρός, στα τριαντατόσα σου είσαι μεγάλος, άρα ότι έκανες στα εικοσιτόσα σου θα θυμάσαι....

Αυτά τα λίγα...

Άντε και καλό βράδυ


Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009

Κούραση....


Σήμερα ήρθε ένας νέος και άγνωστος σε εμένα πελάτης στην δουλειά για να με ρωτήσει κάτι. Έκατσε στην καρέκλα που βρίσκεται μπροστά από το γραφείο μου...στην καρέκλα της ψυχανάλυσης όπως συνηθίζω να την λέω. Αφού πήρε την απάντησή του μου λέει: Φαίνεσαι καταπονημένος...είσαι καλά;
Τι να του απαντήσω...
"ψυχολογικά όχι" θα ήταν η σωστή απάντηση.
"Αν μιλάς για τα μάτια μου που είναι κόκκινα φταίει μια ασθένεια που έχω" του απάντησα.
"Όχι δεν μιλώ για τα μάτια μόνο , αλλά για όλη την έκφραση του προσώπου" επέμεινε αυτός.
"Τι να σας πω..." του απαντώ και κλείνω την συζήτηση.